Een verhaal voor onder de kerstboom 25 december 2008
Het zwijntje
Waar ik het hele jaar niet mee bezig ben, komt bij het korter worden van de dagen als een brandende vraag naar voren. Wat zetten we deze kerst op tafel? Gewoon kip of vissticks is wel heel gewoon. Nee, meestal zoek ik naar iets echts, zoals fazant, haas of konijn. In de relatiekring van mijn werk kon ik een zwijntje kopen. Keurig met een labelnummer en een keuringsbriefje. Daar stond o.a. op geschreven: geen abnormaliteiten, gelukkig maar!
Het beest hing in de koeling opengesneden en ontdaan van de ingewanden. Schoon aan de haak 20 kg, daar kon ik mee thuis komen. In de achterhoek zijn zwijntjes geen alledaags wild.
Toen ik op het erf bezig was de kop en de poten er met een fijne handzaag vanaf te zagen en ik zag fietsers vreemd omkijken, besloot ik de verdere operatie maar achter gesloten schuurdeuren uit te voeren.
Als je de kop, de poten, het vel en wat verkleurde plekken rond de plek waar de kogel in en uit gegaan was wegsnijdt, is het gewicht van het varkentje al bijna gehalveerd. Het kostte nog het nodige overleg met mijn vrouw om de stukken vlees tussen de pizza’s en drumsticks in te persen. Maar uiteindelijk kon met veel duwen de deur van de vriezer toch dicht.
Tingeling, tingeling, daar kwam Bennie aangefietst. Bennie komt uit Nigeria, maar in zijn kringen werd hem geadviseerd, dat het beter was om te zeggen dat je uit Sierra Leone kwam en dat je Mohammed heet. Hij woont al tien jaar in Nederland. Uiteindelijk komt hij in aanmerking voor het Generaal Pardon.
Hij komt al drie jaar bij ons aanwippen als Mohammed om zijn Nederlands bij te spijkeren, want op het asielzoekerscentrum spreken ze alles, behalve Nederlands. Nu heet hij dan eindelijk weer Bennie van Benjamin, want hij was de jongste thuis. Hij komt uit, zoals hij het noemt, de delta state rond Lagos in het zuiden van Nigeria. Zijn vader was een vooraanstaand politicus, die vergiftigd werd. Volgens zeggen zou hij de volgende zijn.
“Bennie kom eens kijken ik heb wat moois gevangen”, zei ik trots en trok de kop van het zwijntje uit de groencontainer. Bennie werd helemaal stil, hij wist wat hij zag. Hij had vaak gedroomd over thuis en Afrika en een Bush-pig als grootste trofee om mee naar huis te nemen. Waarom gooi je dat in de container? “vroeg Bennie”. Ach er ligt nog veel meer in zei ik en viste het vel en de poten er ook uit. Bennie werd nu echt wild. Man ik snap jullie niet, bij ons gaat de kop altijd naar de eigenaar als het beste stuk. Iedereen danst dan om je heen en viert feest, want jij bent de man. Het is een trofee en iedereen respecteert je dan. Geef hier, ik neem alles mee naar het AZC. Heb je benzine? Bennie gooide benzine over de kop, stak het in brand en vroeg om nog meer vuur. Ook de huid werd in brand gestoken. Met een staalborstel werd de kop en de huid ontdaan van alle haren. Daarna moest de kop doormidden gehakt worden, want Bennie had geen bijl op het centrum. ” En nu?” , vroeg ik. Ik nodig al mijn zwarte vrienden uit, want de andere mogen toch geen varken eten. ”En dan”?
“Eerst maak ik soep van alles. Dan wordt de huid in stukjes geneden en gekookt, alles van en in de kop wordt gebruikt. Er komt een groot feestmaal”. Bennie sprong zingend op zijn fiets met dubbele tassen, my lucky day. Alles uit de container zat of stak uit de fietstassen. Dank je dank je, alhamdulilah riep Bennie nog dit word mijn mooiste kerst. Een beetje ontgoocheld keek ik hem na. De container was weer leeg, dat was een voordeel, maar het varkentje kon nog wel eens voor onrust zorgen tussen de moslims en de christenen op het AZC. En een dag voor de kerst was dat niet het ideale scenario.

---------J.E--------
Het zwijntje
Waar ik het hele jaar niet mee bezig ben, komt bij het korter worden van de dagen als een brandende vraag naar voren. Wat zetten we deze kerst op tafel? Gewoon kip of vissticks is wel heel gewoon. Nee, meestal zoek ik naar iets echts, zoals fazant, haas of konijn. In de relatiekring van mijn werk kon ik een zwijntje kopen. Keurig met een labelnummer en een keuringsbriefje. Daar stond o.a. op geschreven: geen abnormaliteiten, gelukkig maar!
Het beest hing in de koeling opengesneden en ontdaan van de ingewanden. Schoon aan de haak 20 kg, daar kon ik mee thuis komen. In de achterhoek zijn zwijntjes geen alledaags wild.
Toen ik op het erf bezig was de kop en de poten er met een fijne handzaag vanaf te zagen en ik zag fietsers vreemd omkijken, besloot ik de verdere operatie maar achter gesloten schuurdeuren uit te voeren.
Als je de kop, de poten, het vel en wat verkleurde plekken rond de plek waar de kogel in en uit gegaan was wegsnijdt, is het gewicht van het varkentje al bijna gehalveerd. Het kostte nog het nodige overleg met mijn vrouw om de stukken vlees tussen de pizza’s en drumsticks in te persen. Maar uiteindelijk kon met veel duwen de deur van de vriezer toch dicht.
Tingeling, tingeling, daar kwam Bennie aangefietst. Bennie komt uit Nigeria, maar in zijn kringen werd hem geadviseerd, dat het beter was om te zeggen dat je uit Sierra Leone kwam en dat je Mohammed heet. Hij woont al tien jaar in Nederland. Uiteindelijk komt hij in aanmerking voor het Generaal Pardon.
Hij komt al drie jaar bij ons aanwippen als Mohammed om zijn Nederlands bij te spijkeren, want op het asielzoekerscentrum spreken ze alles, behalve Nederlands. Nu heet hij dan eindelijk weer Bennie van Benjamin, want hij was de jongste thuis. Hij komt uit, zoals hij het noemt, de delta state rond Lagos in het zuiden van Nigeria. Zijn vader was een vooraanstaand politicus, die vergiftigd werd. Volgens zeggen zou hij de volgende zijn.
“Bennie kom eens kijken ik heb wat moois gevangen”, zei ik trots en trok de kop van het zwijntje uit de groencontainer. Bennie werd helemaal stil, hij wist wat hij zag. Hij had vaak gedroomd over thuis en Afrika en een Bush-pig als grootste trofee om mee naar huis te nemen. Waarom gooi je dat in de container? “vroeg Bennie”. Ach er ligt nog veel meer in zei ik en viste het vel en de poten er ook uit. Bennie werd nu echt wild. Man ik snap jullie niet, bij ons gaat de kop altijd naar de eigenaar als het beste stuk. Iedereen danst dan om je heen en viert feest, want jij bent de man. Het is een trofee en iedereen respecteert je dan. Geef hier, ik neem alles mee naar het AZC. Heb je benzine? Bennie gooide benzine over de kop, stak het in brand en vroeg om nog meer vuur. Ook de huid werd in brand gestoken. Met een staalborstel werd de kop en de huid ontdaan van alle haren. Daarna moest de kop doormidden gehakt worden, want Bennie had geen bijl op het centrum. ” En nu?” , vroeg ik. Ik nodig al mijn zwarte vrienden uit, want de andere mogen toch geen varken eten. ”En dan”?
“Eerst maak ik soep van alles. Dan wordt de huid in stukjes geneden en gekookt, alles van en in de kop wordt gebruikt. Er komt een groot feestmaal”. Bennie sprong zingend op zijn fiets met dubbele tassen, my lucky day. Alles uit de container zat of stak uit de fietstassen. Dank je dank je, alhamdulilah riep Bennie nog dit word mijn mooiste kerst. Een beetje ontgoocheld keek ik hem na. De container was weer leeg, dat was een voordeel, maar het varkentje kon nog wel eens voor onrust zorgen tussen de moslims en de christenen op het AZC. En een dag voor de kerst was dat niet het ideale scenario.

---------J.E--------
| Volgende > |
|---|
Archief







